buggo | begin

ในจำนวนข้อเสียของแม่ซึ่งมีอยู่น้อยนิด มีข้อเสียสองอย่างซึ่งเป็นเอกลักษณ์ที่หาใครมาเทียบเคียงคงยาก นั่นก็คือ แกเป็นคนขี้บ่น และเป็นคนขี้นินทา นินทาตั้งแต่ลูกยายเพิ้งคุ้มเหนือ จนถึงหลานตาแม้นคุ้มใต้ เรียกว่าใน 7 คุ้งน้ำเนี่ย แกหาเรื่องนินทาได้หมดนั่นแหละ วันดีคืนดีแกยังหยิบเรื่องการบ้านการเมืองมานินทาอีก นั่นก็คือ เมียนายกฯ (คนเก่า) ดูท่าทางไม่ใช่คนดีนะ .... แหน่ะ !! อันนี้ผมถือว่าเป็นเรื่องการเมืองนะครับ

ผมจึงเติบโตมาพร้อมกับสังคมแห่งการนินทากาเล นานวันเข้ามันซึมซับเข้าไปในกระแสเลือด และมันก็เริ่มทำพิษมากขึ้นเรื่อยๆ ในที่สุดผมก็รู้สึกตัวว่า ไอ้เชื้อนินทาเนี่ย มันน่ารำคาญ และน่ารังเกียจกับผมจริงๆ แต่ไม่ได้หมายความว่าผมจะรังเกียจแม่นะครับ ผมยังรัก เคารพ และเทิดทูนเหนือสิ่งอื่นใดเช่นเดิม

พอโตขึ้น ได้ร่ำเรียนไล่มาตั้งแต่กางเกงขาสั้นสีกากี สีดำ จนถึงกางเกงยีนส์ เสื้อขาว แล้วเสือกผูกไทค์(เป็นยูนิฟอร์มที่นักศึกษาชายที่คิดว่าตัวเองเจ๋งในปัจจุบัน) ผมก็ยังไม่หลุดจากวงโคจรแห่งการนินทา

เพื่อนนินทาเพื่อน
เพื่อนนินทาครู
ครูนินทาศิษย์
ยัดแม่ง....ตั้งแต่ประถม 1 จนถึง ปริญญาตรีปี 4

สุนทรภู่ กวีศรีสยาม แต่งกลอนเกี่ยวกับการนินทาว่า อันว่าห้ามไฟไม่ให้มีควัน ห้ามสุริยันส่องแสง เทือกนี้...มันห้ามไม่ได้ เช่นเดียวกับการนินทา ที่ว่ามันห้ามไม่ได้เช่นกัน

พระพุทธเจ้า ศาสดาเอกของโลกตรัสว่า การนินทานั้น ถือเป็นการกระทำชั่วอย่างหนึ่ง แต่มนุษย์ก็ยังเพียรกระทำ เพราะว่ามันทำได้ง่าย ไม่ต้องอาศัยใจคอเหี้ยมโหด ไม่ต้องวางแผนซับซ้อน แค่มือป้องปาก แล้วเรียกคนคุ้นหน้ามารับลมปาก ก็กระทำได้เสร็จสิ้นโดยง่ายได้ ซ้ำผู้ที่ถูกนินทาว่าร้ายไม่มีสิทธิ์ตอบโต้

ผมไม่ได้มองว่าการนินทานั้นเป็นเรื่องเลวร้ายอะไรมากมายหรอกนะครับ เพียงแต่ผมมองว่ามันน่ารำคาญ ก็เท่านั้น แต่ช่วงหลังมานี้ผมรู้สึกระอากับความเป็นคนขี้นินทาของมนุษย์บางจำพวก ไม่ว่าจะเป็น.... เพื่อน .... เพื่อนของเพื่อน ..... รวมถึงครูบาอาจารย์ !!

ไอ้ลำพังแค่มันนินทาผมเนี่ย ผมก็ไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไรมากมายหรอกนะครับ อาจเป็นเพราะหนังหน้าที่หนาได้ที่ จึงสามารถรองรับคำนินทาได้โดยไม่รู้สึกยี่หร่าอะไรนัก แต่กับการที่เอาผมไปเป็นเครื่องรองรับน้ำลาย เพื่อกล่าวนินทาว่าร้ายบุคคลที่สามเนี่ย ยัดแม่ง !! ....

ทำไมมึงไม่ลากป้ามึงมาคุยว่ะ ...

ทำไมมึงไม่ระบายกับคนอื่นว่ะ ...

ทำไมมึงไม่ระงับอารมณ์ไว้แล้วคิดคนเดียวว่ะ ...

ทำไมมึงไม่ไปลากหัวแม่งนั้นมาพูดต่อหน้า แล้วตบแม่งให้เลือดสาดเลยว่ะ ...

(ผมสบถผรุสวาทในใจ)

มันเป็นอารมณ์ที่พะอืดพะอม จะเถียงมันก็ไม่ได้ จะสอนมันก็ไม่ได้ จะแย้งมันก็ไม่ได้ ต้องเออออห่อหมกกับมันจนจบเรื่อง ทั้งๆ ที่กูไม่ได้อยากฟัง ไม่ได้อยากรับรู้ และไม่อยากไปตัดสินแม่งอะไรด้วยเลย

ยิ่งนานวันเข้าผมยิ่งตั้งแง่กับมนุษย์ที่มีปากเป็นอาวุธมากขึ้นไปทุกที มองเห็นปากเจ่อๆ ของมันแล้ว พาลอยากเอาส้นตีนเหม็นๆ ยัดแม่งมันจริงๆ

ผมคงไม่เรียกร้อง วิงวอน ให้มนุษยชาติของโลกนี้เลิกนินทากันหรอกนะครับ เพราะมันไม่มีทางอยู่แล้ว เพราะขนาดแม่ผม ผมยังไม่มีปัญญาห้าม แล้วผมจะไปห้ามใครได้ แต่ขออย่างนึงแล้วกัน อย่าเอาผมไปรองรับน้ำลายเน่าๆ ของคุณแล้วกัน เพราะผมอาจทำบาปกับคุณมากกว่าการนินทาผสมโรงด้วย ...

ว่าแล้วผมก็ใช้ที่แห่งนี้ นินทาแม่งเลย !!