buggo | begin

ไม่ได้บ่นบ้าแบบนี้มาตั้งนานแล้ว นับจากวันเรียนจบ แล้วกลับมาทำงาน เพียงเพราะรู้สึกว่าป่วยการที่จะเล่า ป่วยการที่จะบ่น และรู้สึกว่าตัวเองป่วยเกินไปที่จะเล่าสิ่งที่ตัวเองป่วยให้ผู้ป่วยคนอื่นๆ ฟัง !!

มนุษย์ทุกคน ล้วนผ่านการป่วยมาแล้วทั้งสิ้น... นั่นเป็นความรู้สึกที่เกิดขึ้นมาชั่วขณะที่ตัวเองกำลังป่วยอย่างหนัก

ริมหน้าต่าง ผมจับกีตาร์ขึ้นมาแล้วรัวคอร์ดอย่างไร้ทฤษฎี พร้อมกับแผดเสียงร้องขึ้นเพื่อระบายความในใจอะไรบางอย่าง บทเพลงที่ไม่มีใครเคยได้ยิน แม้แต่ตัวผมเอง บทเพลงที่ไม่สามารถนำไปจัดหมวดหมู่ได้ว่า มัน ... ควรจะเป็นดนตรีแนวใด ร็อก บลูส์ แจ๊สเหรอ ไม่แน่ๆ ฟังก์ร็อก ป๊อบ ... นี่ยิ่งแล้วใหญ่

เอาเป็นว่ามันเป็นบทเพลงที่มาพร้อมอารมณ์ที่รุนแรง ราวกับสิ่งที่ถูกถ่ายทอดออกมานั้นถูกกดทับด้วยอะไรบางอย่าง

ความเรื่อยๆ ของวิถีชีวิต ขับกล่อมให้ผมกำลังง่อยเปลี้ยเสียขา ความท้าทายหายไป ความเงียบ ... ใช่ บางครั้งมันเงียบจนน่ากลัว

ผมต้องเปลี่ยนแปลง

นี่เป็นสิ่งที่ผมนึกขึ้นในใจ แต่จะเปลี่ยนอะไรหล่ะ !! ผมวางกีตาร์ลง ไม่มีแก้วเบียร์ข้างๆ ไม่มีบุหรี่ ลมที่ริมห้องพัดกระทบหน้าอย่างแผ่วเบา

กูจะเปลี่ยนงานเป็นอันดับแรก

นี่เป็นอาการป่วยเบื้องต้นของผม หรือมันอาจเป็นอาการป่วยขั้นรุนแรงกันแน่ ผมไม่สนิทใจที่จะชี้ชัดลงไปเท่าใดนัก แต่เชื่อว่ามันเป็นการเริ่มต้นในการรักษาอาการเฉื่อยชา เรื่อยๆ ของผมได้ไม่มากก็น้อย

วันนี้คุณป่วยหรือยังครับ