buggo | begin

ถึงเราจะรังเกียจปาปาราซซี่ทั้งในไทยและต่างประเทศ ไม่เคยซื้อหนังสือแบบนี้มาให้เปลืองตังค์...
แต่สื่อมวลชนต่างประเทศก็มีความน่าเลื่อมใสอยู่มากกว่าหนังสือพิมพ์บางฉบับ หรือรายการข่าวภาคเช้าของทีวีบางช่องในเมืองไทยเสียอีก
ที่ว่านี้คือ การที่เขาให้ความเคารพต่อสิทธิส่วนบุคคลของคนในครอบครัวทั้งผู้ต้องหา ผู้เสียหาย หรือบุคคลที่เกี่ยวข้องอื่นๆ แม้แต่ผู้ต้องหาเอง ได้ชื่อว่าเป็นแค่ผู้ต้องหา ศาลยังไม่ได้ตัดสินว่าผิดสักหน่อย ชะมั้ย
และไม่เคยเอารูปคนตาย เอารูปผู้หญิงถูกข่มขืนฆ่า เด็กถูกย่ำยี ภาพผู้ต้องหาโดนรุมทีนมาขึ้นหน้าหนึ่งให้สะใจคนอ่าน

บ้านเรา นสพ.พวกชอบพาดหัวข่าวชาวบ้าน(อยากรู้)ไว้หน้าหนึ่งตัวโตๆ เป็นเรื่องคนนั้นตาย คนนี้โดนข่มขืน คนนี้ถูกแบล็กเมล บางทีผู้เสียหายถูกแถบดำปิดหน้า แต่เอ่ยชื่อ โรงเรียน เอ่ยชื่อผู้ปกครอง เอ่ยชื่อที่ทำงานของเขา เป็นใครก็ต้องจับต้นชนปลายถูก แล้วจะปกป้องเขาด้วยแถบดำไปหาอะไร ในเมื่อนักข่าวยังจงใจเสนอรายละเอียดอื่นๆให้คนรู้

คนรู้จักคนหนึ่งเล่าให้ฟังว่า ญาติของเขารถคว่ำตายขึ้นหน้าหนึ่ง นสพ. ฉบับหนึ่ง แต่นักข่าวนั้นแย่มากเอารูปศพคนอื่นที่เละกว่าศพญาติของเขาเองเสียอีกมาลงแทน ... อย่างนี้ นสพ.มีเจตนายังไงกันล่ะ

เอารูปคนตายอเนจอนาจมาลงหน้าหนึ่ง รายละเอียดก็บรรยายจนเห็นภาพว่าโดนข่มขืนยังไง โดนฆ่ายังไง ตายกี่วัน หมาแทะหรือเปล่า สะใจคนอ่านงั้นสิ แต่รายละเอียดบางอย่างนั้นน่าจะได้จากการสอบสวน ซึ่งหมายความว่า ตำรวจปล่อยให้นักข่าวรู้ข้อมูลเหล่านี้ได้ยังไง

สื่อบางคน กับ ผู้ต้องหา เป็นอาชญากรเหมือนกัน

เพียงแต่ทำเลวกันคนละเรื่องเท่านั้นเอง

เราชอบอ่าน ข่าวเลยชอบลง เราก็ชอบอ่าน ข่าวก็ชอบลง ไม่รู้วงจรอุบาทว์นี่มันเริ่มจากตรงไหนกันแน่

อย่างน้อยผมกับคุณก็อ่านมันก็เลยยังมีข่าวแบบนี้

เห็นด้วยกับ ข้อเขียนชิ้นนี้ค่ะ

เราทำได้คือ
1.ไม่สนับสนุนเค้าค่ะ อาจจะด้วยการไม่ซื้อ
2.เขียนจดหมายไปต่อว่าสื่อโดยตรง
3.เขียนจดหมายไปถึงคณบดีคณะสื่อสารมวลชน หรือนิเทศศาสตร์ หรือทุกที่ที่สอนเรื่องนี้ ว่ามันไม่ควรจะเป็นแบบนี้ และที่ถูกต้องควรจะเป็นแบบไหน
4.ถกเถียงอภิปรายกันแบบนี้
5.เลิกดูสื่อไปเลย