เมื่อชาวนา...ไม่มีข้าวกิน
posted on 22 May 2008 21:15 by go2devill in article
มันน่าอายนะครับ เวลาได้ยินข่าวคราวว่าชาวนาทำนาแทบตาย
สุดท้ายหักค่าน้ำมัน ค่าปุ๋ย ค่ารถเกี่ยว ค่าน้ำมัน ค่านายหน้าพ่อค้าเร่
ค่าโรงสี สุดท้ายได้เท่ากับศูนย์
แม้ราคาข้าวจะแพงหูฉี่ที่สุดในประวัติศาสตร์ชาติไทย
แต่กระนั้นก็ยังพออุ่นใจได้บ้างที่อย่างน้อยก็พอเหลือข้าวกิน
แม้บางคนจะขายข้าวจนเกลี้ยง ได้เงินมาเท่าหยิบมือ
แต่เสือกไปซื้อข้าวสารกินด้วยเงินเก็บทั้งปีแล้วได้ข้าวมาสองกระบุง
มัน น่าอายยิ่งกว่าที่ลูกหลานชาวนาเหล่านั้นเข้าไปทำงานในเมืองหลวง ด้วยความรู้ระดับปริญญาขายนาขายบ้านส่งเรียนอยู่บนหอคอย แต่ไอ้ทิดผู้นั้นกลับกลายเป็นแรงงานชั้นเทพ ทำงานโดยปราศจากความคิดคดกบฎชาติ แต่ดันไม่มีเงินเก็บส่งกลับบ้านเลี้ยงพ่อแม่ผู้แก่เฒ่าไปตามกาลเวลา เพราะไม่ได้แต่งแต้มใบหน้าด้วยครีมกานิเยร์
ครั้นไอ้ทิดจะลาบางกอกกลับบ้านนาก็เกรงใจหมาเพราะทำนาไม่เป็นแล้ว
แล้ว มันก็กำลังจะตายคาบางกอก ทำงานเก็บเงินจ่ายค่าห้อง ค่ารถ ค่าเสื้อผ้า ค่าภาษีสังคม เอาราคาความรู้ไปแลกข้าวมาสักกระบุงเลี้ยงตัวยังไม่พอ
อนาถใจจริงๆ ...
มัน น่าอายยิ่งกว่าที่ลูกหลานชาวนาเหล่านั้นเข้าไปทำงานในเมืองหลวง ด้วยความรู้ระดับปริญญาขายนาขายบ้านส่งเรียนอยู่บนหอคอย แต่ไอ้ทิดผู้นั้นกลับกลายเป็นแรงงานชั้นเทพ ทำงานโดยปราศจากความคิดคดกบฎชาติ แต่ดันไม่มีเงินเก็บส่งกลับบ้านเลี้ยงพ่อแม่ผู้แก่เฒ่าไปตามกาลเวลา เพราะไม่ได้แต่งแต้มใบหน้าด้วยครีมกานิเยร์
ครั้นไอ้ทิดจะลาบางกอกกลับบ้านนาก็เกรงใจหมาเพราะทำนาไม่เป็นแล้ว
แล้ว มันก็กำลังจะตายคาบางกอก ทำงานเก็บเงินจ่ายค่าห้อง ค่ารถ ค่าเสื้อผ้า ค่าภาษีสังคม เอาราคาความรู้ไปแลกข้าวมาสักกระบุงเลี้ยงตัวยังไม่พอ
อนาถใจจริงๆ ...
Tags: ชาวนา, น่าอนาถ, เกรงใจหมา1 Comments

#1 By ทอม on 2008-06-06 09:39