.....

ในฝุ่นคลุ้งๆ

เราเห็นทั้งดอกไม้ ก้อนหิน
ได้ยินทั้งคำชม ขรมด่า
ผรุสวาททางความคิดและวาจา
บ้างมีค่า บ้างไร้ค่า ไม่เท่าเทียม

กลางแดด แผดเผา เร่าร้อน
บ้างอ้อน บ้างวอน บ้างกราดเกรี้ยว
มึงผิด กูถูก แต่ฝ่ายเดียว
มึงเสี่ยว กูเฮี้ยว ข่มแข่งกัน

ที่ปลายปืนไม่มีดอก มวลดอกไม้
สันติภาพไซร้ ไม่มีดอก บนลวดหนาม
ยิ่งเกลียด ยิ่งชัง ดั่งสงคราม
ไม่เห็นตาม เป็นอื่น เป็นศัตรู

ต่างเย้ยเยาะ ถากถาง ทิ่มแทง
มึงแดง กูเหลือง นั่นขาว
บนฟ้า บนนั้น แม้นมีดาว
แต่ฝุ่นฟุ้ง แดดกร้าว กลบกลืนแสงสกาวทั้งดาวเดือน

.....

Comment

Comment:

Tweet

.. ประเทศไทย ..

#1 By cooking* on 2010-03-31 13:36